Nuväṅna
La naiv la pèr dpénta,
al scramlézz adòs,
an i vôl gnénta
a ṡbliṡghèr int al fòs.
Pasè la pujèna
avêrta la strè,
t an sént la canpèna
che bèli sunè?
Tra l ôr e l arżänt
ed tótta la cîṡa
la canta la żänt,
mo a n la capéss brîṡa.
La pzîga int i żnûc’
la scrâna ed pavîra,
la sånn sèra i ûc’,
l’é lónga, la sîra.
A m insónni al Banbén
ch’al vén fén a Żôla:
am ṡlónga un żuglén
ed chèrta stagnôla.
Che fradd ch’ai é fòra,
an s vadd pió la zè,
mo al prît cån la sôra
e la quêrta żibè,
s’l’é ṡmurzè la stû,
i schèldn i linzȗ!
Teresa Grandi, 2010