A la nöt ad Halloween, cun la luna in tësta,
i fantasm i s’è dè un gran da fé par fè la festa.
La strìa la s’è messa un caplón da regina,
e la scopa, ch’la zughéva, l’è finida in cusina!
Un scheletro l’è andè a suonè a un purtón:
«Dolcetto o scherzetto?» — «T’ajò un bel limòn!»
«Ma a mè al limón un m’interësa gnint,
dam un pó ad cioclat, ch’a n’ho i dent e’ finti!»
La mummia, cun i fasci, la s’è persa par strè,
la s’è incuntrè un vampir ch’la vléva un cafè.
«A bev un bicer ad sangu?» — «No, grazie, par piasè,
a s’ò magnè al ravézi: a n’ò piò post in te!»
Intânt e’ pipistrel l’è andè a fè un bal,
s’è impigliè in un fil e l’è caschè int e’ cavàl.
La zucca la ridéva cun la boca illuminêda:
«A Halloween dla paura… ma po’ i polenta e squacquarêda!»
E quand che l’è rivê l’ora d’andè a durmì,
la strìa l’ha ciapê la scopa e l’ha cuminciê a partì.
«A l’an che vén, s’a sèm ancóra in gir,
a purtém più cioclat… e un pó ad sangh par i vampir!»